Усе людзі на зямлі любяць марыць. У хвіліны натхнення ў сваіх фантазіях, можна намаляваць выдатныя карціны неймаверных жаданняў. Кагосьці мара выносіць далёка ў горы ці акіяны, хтосьці лётае на паветраным шары і атрымлівае асалоду ад малюнкаў роднага краю. А нехта жадае стаць урачом ці настаўнікам. І потым становіцца…

Для Максіма Мамчанкі, метадыста па працы з моладдзю Хоцімскага РЦК, ці як яго па-сяброўску часта  тут называюць “дыджэй”, выбар прафесіі быў невыпадковы. Сярод любімых заняткаў Максіма — музыка, чытанне кніг, прагляд фантастычных фільмаў, а яшчэ — фатаграфія. Адным словам: спадабаецца яму займацца творчасцю.

— Безумоўна, я, як і ўсе людзі, часта ўяўляў, кім стану, калі вырасту. Выбар прафесіі быў вельмі добра абдуманым. Пасля Хоцімскага ліцэя, скончыў Магілёўскі дзяржаўны каледж мастацтваў, зараз завочна паступіў у Дзяржаўны ўніверсітэт культуры і мастацтваў. Паколькі чалавек я творчы, то і працу выбіраў пад сябе. Для мяне немалаважна, каб справа, якой займаюся, прыносіла мне задавальненне, — дзеліцца Максім.

Не мог не здзівіць той факт, што пасля трактарыста-слесара-вадзіцеля хлапчук раптам скіраваў у зусім іншае русла: рэжысёр народных абрадаў і свят. Ну што тут возьмеш — і тут Макс скрэацівіў. Творчыя натуры — яны заўсёды непрадсказальныя і неардынарныя. А пакуль ён паступова ўліваецца ў калектыў і шукае новыя ідэі.

Аб планах на будучыню пакуль загадваць рана, але цікавых ідэй у юнака — хоць адбаўляй. Безумоўна, зараз гэта — скончыць універсітэт. А потым… Потым можа адправіцца баразніць прасторы сусвету? Але тут раптам памылілася.

— Мне вельмі спадабаецца мая Хоцімшчына. Вельмі люблю нашу прыроду і цішыню, а пераязджаць кудысьці не збіраюся, — усміхаецца хлопец.

Дарэчы, ў гэтым годзе маладым спецыялістам на Хоцімшчыну прыйшла працаваць і сястра Максіма. Вяртанне да сваіх родных пенатаў — вяртанне да сваіх каранёў. І добра, калі гэта не забываецца.

Вольга Зайцава

НЕТ КОММЕНТАРИЕВ

ОСТАВЬТЕ ОТВЕТ