«Первое апреля — никому не верю».  Жарт, знаёмы ўсім з дзяцінства. І сапраўды, традыцыя першакрасавіцкіх розыгрышаў сяброў, знаёмых бярэ свой пачатак яшчэ са старажытнасці. Кожны чалавек любіць пажартаваць над кім-небудзь, але адзін дзень у годзе гэтым займаюцца абсалютна ўсё, ад дзіця да старога, ад студэнта да дзелавога чалавека.  Вядома, сур’ёзныя людзі стануць адмаўляць важнасць гумару, пытаючы, якая карысць у простым жарце? А гумар часам служыць не толькі карыснай, але і жыццёва важнай мэтай. Напэўна, усё чулі прымаўку: «Смех падаўжае жыццё». Яшчэ лекары Сярэднявечча выпісвалі хворым разнастайныя клаўнады, каб пацыенты хутчэй паправіліся. Сёння ў ходзе жарты, якія тычацца надзённых палітычных і эканамічных праблем, а таксама байкі, што маюць характар свецкіх плётак. Уяўляеце, самы знакаміты  тэлерэпартаж брытанскай кампаніі распавядаў пра тое, як швейцарцы збіраюць з дрэў ураджай спагецці. Каля 200 гледачоў звярнуліся потым з пытаннямі, дзе набыць саджанцы. А калі вы дзяўчына, то… 1 красавіка рана раніцай, пакуль ваш каханы яшчэ не зусім прачнуўся, можаце сказаць яму: «Віншую! Праз 9 месяцаў ты станеш татам!» Падобны жарт паўтарыла мая знаёмая, аднак ужо быўшы «у становішчы».

Алена: «Калі ўжо падышоў час адпраўляцца за папаўненнем (а гэта было якраз напярэдадні першага красавіка), стала абзвоньваць сваякоў, каб паведаміць радасную вестку. Аднак родныя ўспрынялі мой званок, як чарговы жарт, бо дзяўчына я вельмі вясёлая і часта люблю  пажартаваць з нагоды і без яе».

Ганна: «Самы распаўсюджаны жарт —  выклік да начальства. Мы даволі часта так паджартоўваем над калегамі. Ці напрыклад, жарт з выпацканай спіной ці  гадзіннікамі. Напрыклад, быўшы студэнтамі часта пераводзілі гадзіннікі сваіх сяброў па пакоі на гадзіну наперад. Часам праходзіла досыць часу, пакуль «аб’ект насмешкі» не выявіць падвох і не ўспомніць, што сёння першае красавіка».

Андрэй: «Я вельмі люблю жартаваць,  хоць і працую ў сур’ёзнай структуры, і многія часта думаюць, што я і жарты – паняцці несумяшчальныя».

Галіна: «Я працую памочнікам выхавальніка ў дзіцячым садку. Шмат цікавых неспадзяванак здараецца практычна кожны дзень, усіх адразу і не ўспомніш. Вядома ж жарты і весялосць — справа добрая, асабліва цешаць нашы выхаванцы. Успомнілася гісторыя, якая адбылася некалькі гадоў назад. Неяк напярэдадні праверкі, калі ўсё ўжо знерваваліся, здарылася нам хлапчука перапрануць у дзяўчынку. Толькі, калі справа дайшла да банцікаў, усё ўбачылі, што і банцікі заплятаць няма куды. А наогул розныя гумарэскі здараюцца даволі часта».

Любоў: «Аднойчы сястра паджартавала трохі «чорным» гумарам. Працуючы на ферме, патэлефанавала і сказала, што дрэнна сябе адчувае, і яе забіраюць у бальніцу. Я ўжо ўсіх «на ногі падняла», а апынулася, мая «жартаўніца» як ні ў чым не бывала працуе сабе на ферме. Дагэтуль успамінаем гэты розыгрыш, аднак ужо з усмешкай».

Першапачаткова ўсмешка з’явілася, як прывітанне, як праява зычлівасці і дастатку жыццём.  Напрыканцы жадалася б заўважыць наступнае: калі вы думаеце над тым, як больш арыгінальна паджартаваць над знаёмым, не забывайце, што лепшы жарт  — той, над якім гучней усіх смяецца той, над кім паджартавалі.

Вольга МІРАВА

Print Friendly

НЕТ КОММЕНТАРИЕВ

ОСТАВЬТЕ ОТВЕТ