Скажыце, хто не любіць салодкае? Згодна, пытанне некалькі нечаканае, і, напэўна, не патрабуе адказу. Паласавацца смачным любяць усе без выключэння: і маленькія дзеткі, і дарослыя цёці, і нашы мілыя дзядулі і бабулі. І чым больш дарослымі мы становімся, тым вастрэй адчуваем у арганізме дэфіцыт «гармона шчасця», які ёсць у тортах, цукерках і  іншых салодкіх ласунках. А ўспомніце, якая імпрэза, юбілей ці дзень нараджэння абыходзіцца без кулінарнага шэдэўра пад назвай «торт»?

Дарэчы, а хто-небудзь ведае, што існуе Свята торта. Так, самае сапраўднае Міжнароднае свята. Дык вось, упершыню Міжнародны дзень торта адзначаўся ў 2011 годзе, і калі вы думаеце, што гэты дзень проста прысвечаны самаму смачнаму дэсерту на планеце, то ў корані памыляецеся. Насамрэч, гэта свята  сімвалізуе сяброўства паміж людзьмі, краінамі і народамі і выступае знакам аб’яднання.хотимск

Сёння нельга з упэўненасцю сказаць, дзе і хто прыдумаў першы торт, але некаторыя гісторыкі ў вобласці кулінарыі схіляюцца да высновы, што першы яго прататып узнік у Італіі. Паслядоўнікі іншай тэорыі высветлілі, што старажытныя кулінары Усходу рыхтавалі дэсерты з выкарыстаннем малака, мёду і кунжуту. Ды і па форме яны нагадвалі тыя тарты, якія мы прывыклі бачыць на нашых сталах. А вось, напрыклад, у сярэднія стагоддзі тортам называлі зусім не той салодкі дэсерт, з крэмам і ўпрыгожваннямі, які мы прывыклі бачыць. Тады назва «торт» насіў хлеб, выпечаны ў форме круга з румянай скарыначкай. Дарэчы, уФранцыі торт першапачаткова таксама не быў ласункам, які падаецца на дэсерт. Круглы мясны пірог з саланаватым смакам — вось так першапачаткова выглядаў гэты ласунак у гэтай рамантычнай краіне.хотимск

А яшчэ на тартах раней часта варажылі. Напрыклад, па адной з традыцый: калі пакласці кавалачак торта з садавінай пад падушку, то дзяўчыне абавязкова павінен прысніцца яе каханы. А вось яго разразанне на вяселлі — гэта сучасная версія пераламлення хлеба, што азначае набыццё выгоды. Першапачаткова дабрабыту жадалі толькі маладым і разломлівалі над іх галовамі хлеб ці пірог. Сёння традыцыя такая: калі жадаеш атрымаць дабро ад маладых — купі яго. Яшчэ адна старадаўняя традыцыя, якая прыйшла да нас са Старажытнай Грэцыі — задзіманне свечак. Прыхільнікі Артэміды, багіні вайны, штогод ускладалі на яе алтар у якасці ахвярапрынашэння мядовы пірог. Зроблены ён быў у форме месяца і дапаўняўся свечкамі. Пазней традыцыя распаўсюдзілася ў Германіі. Нямецкія сяляне ўстаўлялі ў пірог свечкі, якія павінны былі гарэць датуль, пакуль ласунак цалкам не з’ядалі. Колькасць свечак адпавядала ўзросту імянінніка. Акрамя таго, была яшчэ адна дадатковая, якая азначала святло жыцця.хотимск

Тым не менш,  у кожнай краіне склаліся свае традыцыі і рэцэпты выпечкі гэтага ласунка, а некаторыя з іх нават былі зафіксаваны і занесены ў кнігу Рэкордаў Гінэса.  Напрыклад, самы дарагі торт за ўсю гісторыю чалавецтва быў прадстаўлены ў Токіо. Выраб быў інкруставаны сапраўднымі дыяментамі. Кошт такога торціка склаў парадку 1,6 млн. даляраў. А самы дарагі вясельны торт каштаваў цэлых 20 млн. даляраў. Існуе таксама найстаражытнейшы торт. Ён перажыў Першую і Другую сусветныя войны. Яго спяклі яшчэ ў 1902 году на імпрэзу залатога вяселля, аднак усілу нейкіх прычын з’едзены гэты торт не быў. Больш таго, яго змясцілі на гарышча, дзе ён і быў выпадкова знойдзены паўднёваамерыканскім фермерам. У чым жа сакрэт захаванасці торта? Кандытары не пашкадавалі каньяку, канцэнтрацыядадзенаганапітка ў дэсерцеўражлівая. Самым доўгім тортам лічыцца выраб, які зрабілі кандытары Перу. Яго даўжыня — 246 метраў, над тортам працавалі каля 300 кандытараў, а сам ласунак быў разрэзаны больш за  15 тысяч кавалачкаў і раздадзены маленькім дзецям. Рэкорд па падрыхтоўцы самага высокага торта на планеце належыць кандытару з ЗША — 100-ярусны торт, вышыня якога дасягала каля 31 метра!

Уапошні час, калі любы рэцэпт можна знайсці ў сетцы Інтэрнэт, вырабам гэтага салодкага, ўсімі любімага ласунка займаецца практычна кожная гаспадыня. Усім хочацца пацешыць сваіх дамачадца ў нечым смачным, а прыгатаванае сваімі рукамі, з любоўю — яно заўсёды апетытней. Для многіх затым выпечка становіцца сапраўдным хобі.

Прызнаюся, упершыню ўбачыўшы кулінарныя шэдэўры, якія робіць Вольга Дземідзенка, была прыемна здзіўлена. Па праўдзе сказаць, такую прыгажосць нават у крамах не заўсёды ўбачыш, а яе дэсерты, без лішняй сціпласці, выкананы па-сапраўднаму прафесійна.хотимск

Упершыню ідэя паспрабаваць сябе, менавіта, у ролі кулінара ў дзяўчыны паўстала не так даўно, калі летась сям’я збіралася ў госці на дзень нараджэння хрэсніка. У галаве круціліся думкі: «Чым жа можна здзівіць дзіця?» Тады вось яна і вырашыла паспрабаваць зрабіць свой першы торцік. Дзіцяці вельмі спадабалася незвычайная форма салодкага ласунка, а прадэгуставаўшы яго, ўсё прыйшлі ў поўнае захапленне.

— Мне заўсёды падабалася, калі ў хаце пахне пірагамі, бо ў дзяцінстве мама часта песціла нас рознымі смачнасцямі. Гэта надае дому нейкую адмысловую ўтульнасць  і цеплыню. Зараз, калі з’явіліся дзеткі, захацелася навучыцца кулінарыць самой. Вядома, даводзіцца нямала папрацаваць, каб спячы такое тварэнне, бо часам можаш правазіцца больш паловы дня, толькі на ўпрыгожванне патрэбна гадзіны 3-4. Але гэта таго варта,- прызнаецца Вольга. — Калі бачыш шчаслівыя твары дзетак — гэта, мабыць, самая прыемная для мамы ўзнагарода, і стомленасць адразу  як рукой здымае.

Торцікі, якія робіць Вольга, заўсёды адрозніваюцца не толькі формай, але і  зместам. Яна ўвесь час эксперыментуе, вышуквае новыя цікавыя рэцэпты і, дадаўшы ўласныя крэатыўныя ідэі і фантазіі, дзее  свае кулінарныя шэдэўры. У  калекцыі дзяўчыны ўжо маюцца торты ў выглядзе машынак, лялек, звяркоў, сэрцайкаў.хотимск

На пытанне: «Ці любіць пабалаваць сябе смачным?», Вольга прызналася, што, вядома, яна ласун, але ўсё імкнецца выконваць у меру. Нягледзячы на тое, што салодкае лічыцца адным з лекаў ад шматлікіх недамаганняў, але ўсё ж злоўжываць ім, як антыдэпрэсантам, не рэкамендуецца. Затое самыя лепшыя дэгустатары, Ліда і Уладзіслаў, заўсёды ацэняць маміны старанні, ды і перад наступным паходам у госці не трэба доўга напружваць галаву з выбарам падарунку — фірменны торт на святочным стале заўсёды як нельга дарэчы.

Увогуле, і кандытары, і простыяаматары, такія як Вольга, не перастаюць дзівіць нас, адшукваючы ўсе новыя і новыя рэцэпты і дэманструючы цікавае афармленне вырабаў. А якія густы ў тартоў! Кожны гурман здолее знайсці сабе ласунак па душы, а можа хтосьці выявіць жаданне і прыгатуе свой уласны кулінарны шэдэўр.

Цікавілася Вольга Зайцава

Print Friendly, PDF & Email

НЕТ КОММЕНТАРИЕВ

ОСТАВЬТЕ ОТВЕТ